Η δραστηριότητα του εγκεφάλου που συνδέεται με το άγχος - kavalarissa.eu

Header Ads

Breaking News
recent

Η δραστηριότητα του εγκεφάλου που συνδέεται με το άγχος

Οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει την επαγόμενη από το φως ηλεκτρική δραστηριότητα ως τον εγκεφαλικό μηχανισμό που ελέγχει τη μεταγωγή χημικού κώδικα σε σχέση με το στρες. 
Η εικόνα αποκαλύπτει τη δραστηριότητα των νευρώνων PaVN σε αρουραίους που εκτέθηκαν στο φως μιμούμενοι μια ημέρα μεγαλύτερη από την συνηθισμένη που προκαλεί έντονες συμπεριφορές. Πιστοποίηση: Η εικόνα προσφέρθηκε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια - Σαν Ντιέγκο
Η δραστηριότητα του εγκεφάλου που συνδέεται με τον άγχος αλλάζει τους χημικούς κώδικες - Τα ευρήματα μπορεί να είναι σχετικά με άλλες διαταραχές, από τον αυτισμό έως το PTSD
Ενώ διερευνούν τη μεταγωγή των νευροδιαβιβαστών σε αρουραίους, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι συγκεκριμένοι εγκεφαλικοί νευρώνες ήταν υπεύθυνοι, με πιθανές επιπτώσεις για τις χημικές ανισορροπίες στον εγκέφαλο που υποφέρει από ψυχική ασθένεια.

Πριν από πέντε χρόνια μια ομάδα των νευροβιολόγων του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας του Σαν Ντιέγκο δημοσίευσε εκπληκτικά ευρήματα που περιγράφουν πώς τα εγκεφαλικά κύτταρα των αρουραίων υιοθέτησαν νέους χημικούς κώδικες όταν υποβλήθηκαν σε σημαντικές αλλαγές στην έκθεση σε φυσικό φως - όπως και οι άνθρωποι υποφέρουν από "χειμερινά μπλουζ" κατάθλιψη γνωστή ως εποχιακή συναισθηματική διαταραχή. Μια νέα μελέτη εμπλέκει ρόλο για την ηλεκτρική δραστηριότητα που προκαλείται από το φως στον έλεγχο των χημικών κωδίκων.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν απεικόνιση ασβεστίου και εισήγαγαν μικροσκόπια μινιατούρες στους εγκεφάλους εργαστηριακών ποντικιών για να καταγράψουν τη δραστηριότητα των κυττάρων του ιππόκαμπου καθώς τα τρωκτικά κινούνταν στο περιβάλλον τους.

Ωστόσο, οι επιστήμονες είχαν δομήσει ειδικούς λαβυρίνθους όπου κάποιες δίοδοι οδηγούσαν σε ανοιχτούς ελεύθερους χώρους και πλατφόρμες, δηλαδή περιβάλλοντα που προκαλούσαν άγχος στα ποντίκια λόγω αυξημένης ευαλωτότητας σε εισβολής.

Όταν λοιπόν τα πειραματόζωα βρίσκονταν σε ένα μη ασφαλές περιβάλλον, οι ειδικοί παρατηρούσαν ότι τα κύτταρα σε ένα τμήμα του ιππόκαμπου, το κοιλιακό CA1, ήταν υπερδραστήρια. Και όσο πιο αγχωμένα ήταν τα ποντίκια, τόσο πιο αυξημένη η νευρωνική δραστηριότητα.

«Έτσι ονομάσαμε τα συγκεκριμένα κύτταρα, κύτταρα άγχους, επειδή δραστηριοποιούνταν μόνον όταν τα πειραματόζωα βρίσκονταν σε σημεία που τους δημιουργούσαν φόβο», εξηγεί η ερευνήτρια Ρενε Χεν από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Η πηγή των κυττάρων αυτών όπως προαναφέρθηκε εντοπιζόταν στον υποθάλαμο του εγκεφάλου, μια περιοχή που μεταξύ άλλων ρυθμίζει τις ορμόνες που ελέγχουν τα συναισθήματα.

Και επειδή η ίδια ρυθμιστική διαδικασία εντοπίζεται και στους ανθρώπους, οι επιστήμονες υποθέτουν ότι οι νευρώνες του άγχους μπορεί να είναι μέρος και της βιολογίας του ατόμου.

«Τώρα που εντοπίσαμε τα κύτταρα αυτά στον ιππόκαμπο, ανοίγονται μπροστά μας νέοι δρόμοι για ανάπτυξη θεραπειών», λέει η Τζέσικα Χιμένεζ από το Κολέγιο Παθολόγων και Χειρουργών Vagelos του Πανεπιστημίου Κολούμπια.

Ωστόσο, αυτό που πραγματικά δημιουργεί βάσιμες προσδοκίες είναι ότι, οι ειδικοί βρήκαν ήδη τρόπο ελέγχου των κυττάρων αυτών, τουλάχιστον στα τρωκτικά, σε σημείο που να αλλάζει η συμπεριφορά των πειραματόζωων.

Με τη χρήση οπτογενετικής, μια τεχνική που με μια δέσμη φωτός εστιάζει στα κύτταρα στην περιοχή vCA1, μπόρεσαν να σιγήσουν τα κύτταρα του άγχους και τα πειραματόζωα να επιδείξουν μια συμπεριφορά με αυτοπεποίθηση και χωρίς άγχος.

Αλλάζοντας δε τις ρυθμίσεις στη δέσμη φωτός μπόρεσαν να ενισχύσουν τη δραστηριότητα των κυττάρων, και τα τρωκτικά να επιδεικνύουν αγχώδη συμπεριφορά ακόμα και όταν βρίσκονταν σε ασφαλές περιβάλλον.

«Τα κύτταρα αυτά αποτελούν τμήμα ενός εκτεταμένου δικτύου δια του οποίου τα τρωκτικά μαθαίνουν τη σχετική με το άγχος πληροφορία», λέει ο Δρ Κεϊερμπεκ. Αυτό σημαίνει ότι και άλλα νευρωνικά κύτταρα θα πρέπει να εντοπιστούν και να μελετηθούν.

Σε κάθε περίπτωση οι ερευνητές σκοπεύουν να μελετήσουν κατά πόσο η άσκηση ελέγχου στα κύτταρα άγχους στον ανθρώπινο εγκέφαλο μπορεί να ρυθμίσει τη συμπεριφορά του, όπως συνέβη και στα εργαστηριακά ποντίκια.

Από το Blogger.