Ads Top

"Χρίσμα": Το κρίσιμο σημείο εκλογής Γκαγκάτσης - Σαρρής


ΑΠΟ ΒLOG του portal "Nea Kriti"
∙      Πολύ σοβαρό ζήτημα ποια θα είναι η επόμενη ηγεσία στην ΕΠΟ. Όσο κι αν η μεμψιμοιρία σε αυτόν τον τόπο, θέλει τα πράγματα να μην αλλάζουν, επειδή είναι πεποίθηση ότι τα κυριαρχεί ένα «αόρατο» και παραδόξως, πάντα, χρωματισμένο«σύστημα».

∙      Οι κλυδωνισμοί των τελευταίων χρόνων, τα παράξενα με τις επιτροπές και τις αμοιβές στελεχών, οι πλαστογραφίες με τους «καταποντισμούς» ομάδων, οι λαίλαπεςτων φερόμενων ως «στημένων» από την UEFA, οι ανικανότητες της απερχόμενης ηγεσίας να υπερασπισθεί το δίκιο και το ίδιο το «αυτοδιοίκητο» καθώς και οι νέες δύσκολες οικονομικές συνθήκες στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, απαιτούν σοβαρές αποφάσεις από τους εκλέκτορες των Ενώσεων.

Γκαγκάτσης ή Σαρρής;

Η ΕΠΣ Ηρακλείου έχει κάθε λόγο να υποστηρίζει «δαγκωτά» την υποψηφιότητα του πρώτου.Αυτονόητα, για να μην καταναλώσουμε λέξεις και όχι μόνο για την προσωπική σχέση του υποψηφίου με τον πρόεδρο της. Αλλά, γιατί στις θητείες του και ως γενικός και ως πρόεδροςτης ΕΠΟ, ο Γκαγκάτσης, έφερε πολύ Εθνική στο Ηράκλειο και άλλα μεγάλα γεγονότα, απόσεμινάρια UEFA, διαιτητών και άλλα γνωστά… Με μία λέξη, ωφέλησε.

«Χρίσμα» ίσον επιρροή

Δεν θα μπούμε σήμερα, στο να κρίνουμε υποκειμενικά τις δύο υποψηφιότητες.
Ξέρουμε όμως από την εμπειρία μας, ότι η προεδρία -εκτός άλλων- απαιτεί ισχυρό«ταπεραμέντο», βαθύτατη γνώση στις λεπτομέρειες του ελληνικού ποδοσφαιρικού οικοδομήματος και ασπίδα προστασίας του από τις δυνατές επιρροές των «μεγάλων».
Από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, κάθε πρόεδρος είχε συνδεθεί με πράσινο ή κόκκινο χρώμα, ανάλογα με τις δυναμικές των «αιωνίων» ΠΑΕ, αλλά και με τους κομματικούς συσχετισμούς, που στην πορεία έγιναν πιο ισχνές σε σχέση με τις άλλες. Και όλοι οι πρόεδροι συνδέθηκαν και με κάποια αρνητικά γεγονότα, απόρροια αυτών των επιδράσεων. Άλλοι με τον Κιάπε, άλλοι με εξόφθαλμες αποφάσεις οργάνων ή επιρροή στη διαιτησία… Γνωστά και μη εξαιρετέα...

Δύσκολα από μόνος του

Ο Σαρρής, είναι άφθαρτος ως πρόεδρος. Ακούς καλά λόγια για την εργατικότητα του και την παρουσία του εν γένει στα πράγματα. Τον έφθειρε ωστόσο, η παρουσία του στην ΚΕΔ, εκεί όπου ουδείς ξεφεύγει από τις πιέσεις και κάποια «γλυκά» κοιτάγματα.
Λογικό; Ας πούμε λογικό, βάσει των δεδομένων με τα οποία λειτουργεί ο «μηχανισμός».
Τον βαραίνει λοιπόν αυτή η προώθηση από τον έναν πόλο του ποδοσφαιρικού συστήματος, τον πιο δυνατό, που είναι και εκείνος που του τρέφει και τις ελπίδες για την εκλογή του. Από μόνος του, δύσκολα  -ή απίθανα- θα έθετε υποψηφιότητα. Το «μετράμε» πολύ στις σκέψεις μας αυτό. Στο αύριο δεν βγαίνει, με τίποτα. Το «χρίσμα» στο οποίο αναφέρονται ρητά όλα τα δημοσιεύματα, καθορίζει τον χωροχρόνο μιας επικείμενης προεδρίας του. Νοητά, τουλάχιστον.Ο Πρόεδρος συν τοις άλλοις, θα πρέπει να είναι κατάλληλος, για πρόεδρος.

Άλλος ως «ανεξάρτητος»

Ανεξάρτητα με όσα μπορεί να καταμαρτυρήσει κανείς στον Γκαγκάτση, ως απόρροια και για εκείνον του «χρίσματος» εποχής Κόκκαλη, καταλήγει σε παρόμοιο συνειρμό για την επίδραση που μπορεί να έχει για την πάρτη της μια μεγάλης ΠΑΕ, έναντι μιας άλλης, με το δέλεαρ πάντα ελέγχου της διαιτησίας, όχι για τα πανηγύρια των οπαδών από μια νίκη, αλλά από το βαρόμετρο της στάθμης της, που είναι το «πακέτο» από το Τσάμπιονς Λιγκ.
Εξ ου και το ενδιαφέρον για τις διοικήσεις της ΕΠΟ, στην οποία ανήκει η ρύθμιση της διαιτησίας.

Οργανωτικά ο Γκαγκάτσης, έβαλε θεμέλια για να πάρει την άγουσα η Εθνική μας ομάδα. Όσο κι αν δεν θέλουν να το ομολογήσουν οι «πολέμιοι» του, ήταν ο άνθρωπος που κίνησε τον τροχό, με τις επιλογές και την τακτική του στην ομάδα, για το θαύμα του 2004.

∙      Αν κατερχόταν τώρα υπό «χρίσμα», θα ήταν μια επιλογή υποψήφιου προέδρου, που θα είχε πολλά αρνητικά (περισσότερα από κείνα του θεωρητικά -τουλάχιστον- «πιο λίγου για τη θέση» συνυποψήφιου του).

Κι ο Παναθηναϊκός;

Μένοντας έξω, μετά την παραίτηση του που έκανε πρόεδρο τον Πιλάβιο, θα έχει σκεφτεί πολλά και αλλιώς.
 Έχει πείρα και τουλάχιστον φαινομενικά (σ.σ.: στο ποδόσφαιρο τα βάθη του παρασκηνίου, δεν παίζονται…), μπαίνει στον στίβο της εκλογής, άνευ «χρίσματος», για πρώτη φορά.
Υποτίθεται ότι τον «αποκηρύσσει» η ΠΑΕ Ολυμπιακός, στην οποία τυγχάνει νομικός σύμβουλος, υιοθετώντας στον Πειραιά, την υποψηφιότητα Σαρρή. (Κι ο Παναθηναϊκός; Μπρος γκρεμνός και πίσω ρεύμα, με γνωστές τις σχέσεις του παρελθόντος με τον Γκαγκάτση! Θα αφήσει έτσι τον απόλυτο έλεγχο του κρίσιμου χώρου στον αντίπαλο του;)

Πλεονέκτημα εκλογής;

Πολλοί πιστεύουν ότι θα είναι θαύμα, να κατέρχεται ανεξάρτητος για πρώτη φορά και με πλάνο για το ποδόσφαιρο ο Βασίλης Γκαγκάτσης, έχοντας τα «κότσια» σε μια τρομερή συγκυρία συγκρούσεων των δύο «αιωνίων» ΠΑΕ να κρατηθεί με τις δικές του μεγάλες δυνατότητες (η ΝΔ και ο Ορφανός, δεν ξεχνούν…), στην ηγεσία του ποδοσφαίρου.

Όπως και να το δούμε, λοιπόν, το φερόμενο «χρίσμα» Ολυμπιακού στον Σαρρή, σε μέρες δοκιμασίας του κόσμου, μπορεί να τον κάνει υποψήφιο με δυνατό χαρτί, αλλά και με όλες τις επιπτώσεις της «ταύτισης».
Είναι ένα βασικό σημείο, για όσους επιθυμούν να κρίνουν αμερόληπτα τις εξελίξεις.
Από την άποψη αυτή, το πλεονέκτημα εκλογής, ανήκει στον Γκαγκάτση, που συν τοις άλλοις διαθέτει στρατηγικά εργαλεία για τη νίκη. Ίσως και η υποψηφιότητα Σαρρή, να είναι ένα από αυτά τα «εργαλεία», αν το δούμε με παραγοντική παρα-λογική στο βάθος…

Έχει δρόμο μπροστά. Η ΕΠΣΗ ψηφίζει Γκαγκάτση, αλλά εδώ, θα αναζητήσουμε εκείνα που στηρίζουν το ποδόσφαιρο. Ίσως βρεθούμε μπροστά και σε μια τρίτη υποψηφιότητα, αν και είναι πλέον αργά, για τα δεδομένα, τέτοιων εκλογών!

St.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Από το Blogger.